วันนี้ รู้สึกหดหู่ๆ เศร้าๆ ยังไงก็ไม่รู้

(แน่นอน ไม่ใช่เศร้าเรื่องที่กำลังฮิตกันอยู่ตอนนี้หรอกนะ)

แบบทำไมนับวันยิ่งรู้สึกว่า "โลกมันแคบ"

รู้สึกเฟลล์นิดๆ ที่รู้อะไรบางอย่าง

มันเป็นปัญหาที่ปวดหัวมากว่า...

ทำไม "เอ" ที่มารู้จักกับ "บี" ก็ยังรู้จักกับ "ซี" อีกต่างหากด้วย

"เอ" นี่ไม่รู้หรือไงนะว่า "บี" กับ "ซี" น่ะ มันยืนกันอยู่คนละพิภพกัน

อยากจะให้รู้กันไว้นะว่า ถ้า "เอ" รู้จักกับ "ซี" แล้ว

แน่นอน "บี" ก็ขออำลา ไม่อยากยุ่งกับ "เอ" อีกต่อไปอ่ะนะ

(เริ่มเข้าโหมดงงเป็นหอมตาแตกได้อีก หุหุหุ)

ถ้าใครไม่เข้าใจ ก็ไม่เป็นไร เพราะมันเป็นความสับสนซับซ้อน

ที่คงมีแต่ "บี" เท่านั้นที่เข้าใจโลกของ "บี" อยู่คนเดียว

ส่วน "เอ" กับ "ซี" นี่ก็คง งงๆ ว่า "บี" นี่มันท่าจะบ้า

หึหึหึ ปมในใจของ "บี" นั้น ยากจะแก้ให้หายได้จริงๆ

มันเหมือนคอมเพล็กซ์แบบนึง ที่ฝังรากหยั่งลึกเกินเยียวยา

เพราะฉะนั้น หาก "บี" เกิดรู้ภายหลังว่า

"เอ" ยังไปรู้จักกับ "ดี" กับ "อี" หรือ "เอฟ" หรือ "จี" แล้วล่ะก็

ก็ขอให้ "เอ" รู้ไว้ด้วยว่า เราจะเดินเป็นเส้นขนานแบบนี้

ไปจนกว่า โลกสลาย... แหละนะ...

อืม... เอนทรี่วันนี้ ออกแนว งงๆ ดีเนาะ

เพราะงั้น อย่าไปใส่ใจมาก

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ถือว่า ข้าพเจ้าได้อธิบายไว้ชัดแจ้งดีแล้วนะคะที่รักทุกท่าน

และสุดท้าย งงเหลือเกินว่า ในเมื่อเรายืนกันอยู่คนละพิภพกันแล้ว

ไม่เข้าใจว่า จะมาอะไรกันนักกันหนากันอีก

ข้าพเจ้าขออยู่สงบๆ แบบนี้ได้มั้ย อยู่ในที่ของตัวเองมาตั้งนาน

ที่อื่นซักนิดก็ไม่เคยจะเหยียบไป ขอร้องเถอะค่ะ

อย่าได้มายุ่งกันอีกเลย ความไม่จริงใจนี่มันน่ากลัวเหลือเกิน

เฮ้อออ... วันนี้พูดเรื่องหดหู่ที่เก็บมานานซะงั้น

ทั้งที่มีเรื่องข่าวของหนุ่มๆ วินส์ต้องอัพตั้ง 2 เรื่อง เอ๊ะ ไม่สิ 3 เรื่องด้วย

แต่แบบ... เฮ้อออออ... เหนื่อยใจแล้วล่ะนะ

(ไม่ใช่เหนื่อยใจเรื่องคอมเม้นต์นะคะ ไม่ใช่น้อ)

แต่เหนื่อยใจเรื่องหดหู่นี่แหละ

(จริงๆ อยากจะป่าวประกาศชื่อของ "เอ" "ซี" "ดี" หรือ "อี" ด้วยซ้ำว่า อย่ามายุ่งกันอีกเลย เฮ้ออออ แต่ก็นะ เค้าไม่อยากจะยุ่งด้วยแล้ว อย่ามายุ่งกันอีกเลย ขอร้องๆๆๆๆ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ เค้าเบื่อ เค้าเหนื่อย เค้าทนเรื่องแบบนี้ไม่ไหวแล้ว)

ก็ได้แต่บ่นแบบนี้แหละ จะมีเก็ตกันหรือเปล่าก็ไม่รู้

ช่างเต๊อะ เค้า... ทำใจ... อย่างเดียว... 

วันนี้ อยู่ดีๆ ก็รู้สึกว่า มีคนอยากทำให้ข้าพเจ้า อรส. ขึ้นมา

ถ้าหากว่า รู้ว่า กระทู้ที่แปลรีพอร์ตเอ็มซีในไลฟ์ทั้งสองวันนั้น

ใครก็ตามแอบอ่านแล้วไม่เม้นต์

หึหึหึ หึหึหึ หึหึหึ

อย่าทำตัวแบบนี้นะคะ

ทุกทีก็ไม่รู้สึกอะไรหรอกนะ

เพราะถ้าลงพวกข่าวหรืออัพเดท จะไม่เม้นต์ก็ไม่สนใจหรอก

แต่นี่ เป็นเอ็มซีที่ข้าพเจ้าต้องใช้เวลาทำงานของตัวเอง

เสียสละเวลาทำงานของตัวเองเอามาแปลเอ็มซีต่างๆ

ถ้ารู้ว่า แอบกินบนเรือนคนอื่นแบบนี้

ทีหลังจะไม่เอามาลงให้อ่านอีกเลย

และกรุณาอย่าเข้ามาที่นี่อีก

ช่วงนี้ อรส. มากมายนะคะ

คุณอยากกินของบนเรือนคนอื่นเค้า

แต่ไม่อยากรู้จักเจ้าของเรือน

กินเสร็จแล้ว ไม่แม้แต่จะขอบคุณหรือล่ำลา

แบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับพวกขโมยขโจรหรอกค่ะ

ขออัญเชิญที่บล็อกอื่นเถิดนะคะ

ขอความกรุณาด้วย

......

 My Lovely Sneaker

.

.

  กรี๊ดดดดดดดดดดๆๆๆ ในที่สุดๆๆๆ ของที่รอคอยมากว่า 3 เดือน ก็มาถึงมืออย่างเซอร์ไพรส์สุดดดดดๆๆๆ เลยเจ้าค่ะ โฮะๆๆ 

 เปิดออกมา สีแดงแรงฤทธิ์มากค่ะ ตราสัญลักษณ์รูปหน้าอินเดียนแดงก็น่ารักมากมายเคอะ หุหุหุ 

อันนี้ถ่ายจากตรงด้านบนฝาของกล่องใส่

ดูกันชัดๆ สีสันสดใสจากตรงตัวรองเท้าอีกทีเคอะ น่ารักจริงๆ เลยเคอะ โฮะๆๆ    ริวจังออกแบบได้ สมเป็นริวจริงๆ เลย

สำหรับรองเท้าคู่นี้ ก็ต้องแต้งกิ้วววพิกกี้จังมากๆๆ เลย  สำหรับความช่วยเหลือในทุกๆ เรื่องเลยนะเคอะ  รวมทั้งเรื่องที่แสนจะงงๆ และเซอร์ไพรส์แบบนี้ด้วย แต้งกิ้ววววมากกกๆๆ จริงๆๆ จร้าๆๆ  

ปล.  พิกกี้ๆๆ เค้าก็ใส่ได้ด้วยล่ะ ไม่น่าเชื่อเล้ยยยยยยยยย!!!!!! 

.

.

 โฮะๆๆ กลับมาแร้นนนเคอะ

ไปเที่ยวคราวนี้ มีแต่เรื่องเซอร์ไพรส์มากมาย

หนุกหนานตลอดเวลา ระทึกอีกต่างหาก

และที่สำคัญเหนื่อยมากกกกกกกกกกก  เดินจนขายังชาจนเดี๋ยวนี้

เจอทั้งเรื่องดี และ เรื่องไม่ดี

แต่ยังไงก็สนุกมากมาย

ปีนี้มีเวลาต้องเก็บเกี่ยวไว้ให้เยอะๆ

ถ้าทำบางสิ่งได้อย่างที่ตั้งใจไว้

ปีหน้าเดือน 6 ก็คงไม่ได้อยู่ที่นี่อย่างแน่นอนแล้ว

ก็หมายความว่า ปีนี้จะเป็นคอนวินส์ปีสุดท้ายที่ได้ไปดู

สำหรับรูปและรายละเอียดของทริปคราวนี้ คงจะหาเวลาอัพไม่ได้แน่ๆ

ถ้าจะอัพคงต้องหลังเดือน 10 ล่ะนะเคอะที่รักที่รออ่านทุกท่าน (มีมั้ย!?!?)

ตอนนี้เหลือเวลาอีกแค่ 1 เดือนกว่าๆ ก็ต้องไปดูคอนแล้ว

ยังไม่ได้เตรียมทริปที่เมืองที่จะไปเลย จะทันมั้ยเนี่ยยยยย  

งานก็จะเริ่มอาทิตย์หน้าแล้ว พักร้อนแสนสนุกจะหมดลงแล้วววว

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ  เค้าไม่อยากไปทำงานเล้ยยยยยย

เค้าเริ่มเบื่อแล้ววววว เบื่อๆๆ อิจฉาเพื่อน ได้ลายาวววววถึง 3 ปี

อาทิตย์หน้าก็จะได้ไปเรียนแล้ว ฮึกๆๆ เค้าสิ ยังต้องทนอีกถึง 5 เดือน

คิดถึงช่วงเวลาแห่งการเรียน แสนสบาย ไม่ต้องเครียด

รับผิดชอบแต่การเรียน ท่องๆ และจำๆ จะมีอะไรง่ายกว่านี้อีกมั้ย

การอยู่ในสังคมจริงๆ นี่ แสนจะโหดร้ายนัก

ไม่ลองไม่รู้หรอก ชิมิๆ ที่รักทุกท่าน หุหุหุ

วันนี้ มาบ่นซะงั้น อย่าเพิ่ง งงๆ กันนะเคอะ โฮะๆๆ

ไว้ถ้าพรุ่งนี้ว่างๆ แล้ว จะเริ่มอัพข่าวอีกระลอกแล้วกันเคอะ

ห่างหายจากริวที่รักไปหลายวัน (เหรอออ???)

คิดถึงๆๆ อยากเห็นหน้าเร็วๆ จังเคอะ 

ทุกวันนี้มีริวเป็นกำลังใจ (เน่าได้อี๊กกกกกก  )

สู้เพื่อที่รักเคอะ โฮะๆๆ 

แล้วเจอกันในทุกๆ เอนทรี่นะเคอะ  

.

. 

Dear... everyone~~

.

As I've talked 'bout my trip plan before, I'll set out tonight. So I'll not update my blog for a while ('til the end of May or maybe at the beginning of June).

Really sorry for updating w-inds. info at the present time! (although it's not quite updated as fast as the other blogs, coz of my really very busyyyy work as usual.  )

Hope you all have a nice time!  

Thanks a lot for coming & visiting my blog!

I also try to spend the nice time in Japan during H5N1 situation period at the moment as well!!

Gambarimasu!!!~~~ 

See ya~~  Matane~~~ 

.

  当選  

.

.

. 

โฮะๆๆ อยากจะกรีดร้องงงงงงงงงงงงงให้ก้องโลกกกกกกกก ว่ะฮ่ะฮ่า~~~

แล้วเจอกันนะเคอะ คาถา "มาตะ ไรเน็น" เนี่ย น่ากลัวจริงๆๆ  

แต้งกิ้ววววววพิกกี้ที่ร๊ากกกกกกสำหรับทุกสิ่งอย่างนะเค้อออออ  

โฮะๆๆๆๆๆๆ        

.

. 

 เฮ้ออออออออ ตอนนี้อยู่ในภาวะเครียดดดดดดอีกแร้นนนเจ้าค่ะ

จะทำไงดีๆๆ แบบมันคิดไม่ตกเลย หลายๆ เรื่องมันก็เข้ามามะรุมมะตุ้มกันเป็นว่าเล่นราวกับส่งการ์ดเชิญซะงั้น เฮ้ออออออ

คิดแร้นนนก็เครียดๆๆ ทั้งที่ปลายเดือนก็จะได้ไปเที่ยวเล่นตามที่ตั้งใจไว้ แต่พอมาคิดๆ ดู เอ... นี่เราตัดสินใจผิดไปหรือเปล่า?!?!

เพราะว่าถ้าไม่ตัดสินใจจะไปปลายเดือนนี้ ก็จะทำให้น้องมีวันหยุดเพิ่มขึ้นและจะไม่ต้องมานั่งกังวลอยู่แบบนี้เลย แต่ว่าถ้าไม่ตัดสินใจไปแบบนี้ ชาตินี้ก็คงจะไม่มีโอกาสได้ไปเที่ยวที่โน่นแบบ "นักท่องเที่ยว" จริงๆ กับคนอื่นเค้าซักที

หลายๆ คนที่เคยไปดูคอนหนุ่มๆ w-inds. มาก่อนแล้ว และหากไปในระยะเวลาสั้นมากๆ น่าจะรู้ดีว่า เวลาแต่ละวันนั้นช่างน้อยเหลือเกินและหมดไปกับการไปดูคอนเสิร์ตกว่าครึ่งวันแล้ว หากดูหลายรอบเวลาก็ยิ่งหมดหดหายเป็นเงาตามตัวไปด้วย และโอกาสจะได้ไปเที่ยวตามสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญต่างๆ ก็แทบจะไม่มีเลย ที่ผ่านมาก็รู้สึกแบบนั้นมาตลอด ไป 5 วัน ก็จะหมดไปกับการดูคอนซัก 2 วัน ได้เที่ยวจริงๆ ก็แค่ 2 วัน ส่วนอีกวันก็ต้องเดินทางกลับแล้ว เลยเหมือนไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนเลย

จากหลายๆ ครั้งที่ผ่านมาแบบนี้ ก็เลยทำให้อยากได้ไปเที่ยวแบบ "จริงๆ จังๆ" กับชาวบ้านเค้าบ้าง แบบมันสะสมความรู้สึกแบบนี้มาหลายปีแล้ว ก็เลยทำให้ตัดสินใจไปเที่ยวปลายเดือนนี้แบบหลายวันเลย แต่พอตัดสินใจไปแล้ว และพอตารางคอนของหนุ่มๆ ประกาศออกมา ก็ตัดใจไม่ได้เลยที่จะไม่ไปดู

พออาการที่อยากจะไปดูกำเริบหนักอีก ก็ตัดสินใจว่า "จะไปๆๆๆ" แต่อยู่ดีๆ ก็ได้ยินกระแสข่าวที่เข้ามารบกวนจิตใจซะงั้นอีกว่า แล้วถ้าหนุ่มๆ ไปเล่นคอนที่ต่างแดนในปีนี้ล่ะ เพราะกำหนดการมันมาถึงแล้ว แบบปีเว้นปี หึหึหึ

ปัญหามันจะไม่มีเลย ถ้าไม่ใช่ว่า น้องมาบอกว่า ให้เลือกไปได้แค่ที่เดียวเท่านั้น เพราะวันหยุดไม่พอแล้ว นั่นเพราะว่า ตัวเองตัดสินใจที่จะไปเที่ยวปลายเดือนนี้เอง กลายเป็นความผิดของเราเองซะงั้นที่อยากไปเที่ยวแบบฟูลคอร์ส ก็เลยเหลือวันหยุดที่จะลาไปได้แค่อีกเพียงที่เดียวเท่านั้น จะญี่ปุ่นหรือต่างแดน ต้องเลือกเพียงหนึ่ง...

ความรู้สึกเครียดๆๆๆ มันเลยประเดประดังเข้ามาจริงๆ แบบว่า ไม่น่าไปเที่ยวปลายเดือนนี้เลย น่าจะเก็บไว้ไปตอนไปดูคอนหนุ่มๆ ที่ญี่ปุ่น ถึงจะเที่ยวได้น้อย แต่ก็ยังมีวันหยุดเหลือพอสำหรับเหตุการณ์ฉุกเฉิน แบบการประกาศมีคอนที่ต่างแดน ก็จะได้ไปได้อีกแบบไม่ต้องกังวลเรื่องวันหยุดจะพอไม่พอ

  โฮฮฮฮฮฮฮฮ เค้าเลยเครียดมากๆๆ เลย แบบว่าจะทำไงดี จะทำไงต่อไปดีเนี่ยยยยย เรื่องที่ตัดสินใจไปแล้ว ก็คงเปลี่ยนไม่ได้แล้ว เพราะจองอะไรต่อมิอะไรเรียบร้อยหมดแล้ว แพลนเสร็จสรรพหมดแล้ว แต่สำหรับเรื่องคอนที่อยากจะไปดูนี่สิ ยังคิดไม่ตกจริงๆ จะเลือกอะไร เวลาก็จำกัดลงทุกวันๆ เพราะต้องรีบจองซะอีก

หลายคนก็บอกให้ทำใจ ให้เลือกเพียงหนึ่งไปเลย และต้องยอมรับผลที่จะเกิดขึ้น หากมันเป็นไปในทางที่เราคาดการณ์ไว้จริงๆ ก็ต้องยอมรับให้ได้ แต่ว่าๆๆ เค้าทำใจรับไม่ได้เลยจริงๆ จนรู้สึกว่า ไม่น่าเลย ไม่น่าตัดสินใจไปเลยจริงๆ แบบรู้สึกผิดมากมาย แต่ยังไงก็คงต้องตัดสินใจแล้ว

หลังจากเมื่อคืนนอนคิดทั้งคืน นอนก็นอนไม่หลับ คิดไปมาจนตัดสินใจได้ ว่าเค้าจะลองเสี่ยงดวงกันดูซักตั้ง คราวนี้ก็เลยว่าจะไปที่ญี่ปุ่นเหมือนเดิม แต่หากว่ามีประกาศคอนที่ต่างแดนล่ะก็ เค้าก็คงทำใจแล้วล่ะ แปลว่าปีนี้ไม่มีวาสนาต่อกัน ได้เจอที่ญี่ปุ่นก็พอใจแล้วประมาณนั้น และอีกอย่างก็กลัวอีกด้วยว่า ถ้าหากไม่ไปญี่ปุ่น และรอๆๆ ว่าจะมีคอนต่างแดนมั้ย แล้วถ้าเกิดไม่มีล่ะ ก็แปลว่า รอเก้อ!!! แล้วแบบนั้นจะยิ่งเสียใจกว่าอีกมั้ย

ตัวเองไม่อยากจะหวังน้ำบ่อหน้าซึ่งยังเลือนลางยิ่งนัก ตอนนี้เห็นน้ำบ่อใกล้ที่อยู่ข้างหน้าแน่ๆ แล้ว ก็ไม่อยากจะนั่งเทียนเอง รอไปเรื่อยๆๆ รอว่าเมื่อไหร่น้ำบ่อหน้ามันจะปรากฏตัว......    ......

.

 My w-inds. FCLT Goods 2009

.

. 

 w-inds. FCLT Catalogue 2009

. 

Thanks a lot & Picture Scanned Credit :: joekei @ w-indsthailand.com

.

 หุหุหุ แต้งกิ้ววววโจ้อี้ที่รักนะเค้อออ สำหรับภาพแสกนแคตตาล็อคจ๋วยๆ แบบนี้อ่ะเคอะ โฮะๆๆ 

.

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ก็มีนัดกับน้องๆ ไปรับของหน้าคอนแฟนคลับอีเว่นท์ของหนุ่มๆ w-inds. กัน ไปรับทีเดียวสองนัดเลยเคอะ โฮะๆๆ

สำหรับของอีเว่นท์ปีนี้นั้น ตัวเองก็ซื้อแค่หนังสือหน้าคอน ที่ห้อยมือถือของรอบโตเกียวและโอซาก้า ตะไบตกแต่งเล็บ แล้วก็รูปดิจิริวจังของแต่ละรอบอ่ะเคอะ นอกนั้นเป็นของน้องสาวหมดเลย น้องสาวจะเน้นพวกเครื่องสำอางค์ซะงั้น ก็จะเป็นพวกรุ่น Hypnotic ซีรี่ย์ ก็มีสบู่ บอดี้สเปรย์ ลิปสติกอ่ะเคอะ และที่กว่าจะฝ่าฟันได้มา ก็คือ รองเท้าที่ริวจังดีไซน์นี่แหละเคอะ  

แต้งกิ้วน้องเคธี่ที่รักมากๆ เลยน้อออ ที่อุตส่าห์เป็นธุระให้พี่ แต้งกิ้วมากๆๆ เลยเค้อออ  แล้วก็พิกกี้ที่รักที่ช่วยจองให้และหอบเอาของหน้าคอนกลับมาด้วยนะเค้อออออ  และสุดท้ายๆ โจ้อี้ที่ร๊ากกกกกที่อุตส่าห์หอบหิ้วของหน้าคอนตั้งมากมายกลับมาให้พี่ด้วยนะเค้อออออออ

.   

( * hypnotic แปลว่า มีอำนาจในการสะกดจิต, ถูกสะกดจิต, ถูกวางยา, ที่ทำให้หลับ หึหึหึ หรืออีกนัยหนึ่งก็แปลว่าๆๆ......

*** สิ่งที่สะกดจิตมอมเมาให้แฟนๆ รัก แฟนๆ หลงแบบนี้ไปเรื่อยๆๆ หลับไหลอยู่ภายใต้เสน่ห์อันร้อนแรง และจะไม่มีวันตื่นขึ้นมาเห็นแสงเดือนแสงตะวัน ต้องจมจ่อมนิทราอยู่ในวังวนแห่งสายลมชั่วนิรันดร์ ชิมิๆๆ ฟระคะเนี่ยยยยย ***      )

.

 โฮะๆๆ แล้วจะกล้าใช้ม๊ายยยยยยยย!!! แต่ที่ใช้แล้วแน่ๆ ก็คือ ที่ห้อยมือถืออ่ะเคอะ ห้อยรวมๆ ไว้กับอันของปีก่อนๆๆ 5555

แต่ที่แอบประหลาดใจกับของหน้าคอนปีนี้มากกว่า มันไม่ใช่จะมีแต่เมดอินไชน่าแล้วววววววอ่ะนะเคอะ แต่ของปีนี้มันมีเมดอินที่อื่นๆๆ ล่วยยยยยย  ส่วนใหญ่เราก็จะรู้ๆ กันดีอยู่แล้วว่า พวกเสื้อหน้าคอนหรืออื่นๆ อีกเนี่ย ปีก่อนๆ จะผลิตที่จีนกันชิมิๆๆ (แต่ปีนี้ก็มะรู้นะเคอะ เพราะไม่ได้ซื้อเสื้อ 555) แต่มาปีนี้นั้น มีผลิตที่อื่นๆ กันด้วย มามะๆ มาดูกันดีกว่าว่า ผลิตที่ไหนกันบ้าง

อย่างพวกรุ่น Hypnotic นั้น Made in Japan!!! ล่ะเคอะ โฮะๆๆ  ทำที่ จังหวัดโทชิกิ อ้อ ยกเว้นสบู่นะเคอะ ทำที่ นาโงย่า ส่วนตะไบเล็บนี่ อย่างหรูเคอะ ผลิตที่ อิตาลี่!!! (อยากจะขอบอกว่า ตะไบเล็บนี่ มันทำจากวัสดุอย่างเริ่ดดดมากกกกกกเลยเคอะ แบบถูกใจมากเลยอ่ะ ทำดีมากอ่ะ ) ส่วนที่ห้อยมือถือและพวกหนังสือก็ไม่รู้อ่ะนะเคอะ เพราะไม่ได้มีเขียนเอาไว้ หึหึหึ สงสัยไม่เขียนนี่ จะจีนหรือเปล่าวะเคอะเนี่ย ว่ะฮ่ะฮ่า~~

.

ปล. วันนี้ก็ไม่ต้องไปทำงานซะงั้น เฮ้ออออ  หยุดแบบสายฟ้าแลบแปร่บๆ เล้ยยยย เซ็งงงงง แล้วแบบนี้หลังสงกรานต์จะทำงานทันมั้ยฟระคะๆๆ อยากจะบร้าๆๆๆๆๆๆ      

ปล 2. วันนี้ก็เลยแว่บมาอัพบล็อกเล่นซะงั้นเหมือนกัลลล์ ว่ะฮ่ะฮ่า~~

.

 Qingming Festival...Visiting Mom Day

.

.

  ช่วงนี้ก็อยู่ในช่วงเทศกาลวันเช็งเม้งของชาวจีนล่ะนะเคอะ

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ก็ได้เวลาไปเยี่ยมหม่ามี๊เหมือนทุกๆ ปี

(จริงๆ ก็ใกล้บ้านมากเลยเคอะ หุหุหุ)

...หม่ามี๊ก็ยังสบายดีเหมือนเดิมเลย...

...เพียงแต่... มีแตน (เค้าว่างั้น) มาทำรังตรงมุมด้านหน้าเจดีย์...

...แล้วเค้าจะทำยังไงต่อไปดีล่ะเนี่ย...รังแตนเนี่ย... ......

.