 เฮ้อออ...เพิ่งได้ยล w-inds.day เล่ม 25 มาเมื่อไม่กี่วันก่อนนี่เอง ตอนที่เปิดอ่าน ก็รีบพลิกดูคอลัมภ์ของริวจังเป็นหน้าแรกเลยทีเดียวเชียว พอภาพแรกที่ได้ยล ก็เป็นอันทำให้กรีดร้องลั่นบ้านอีกหลายระลอกๆๆ แบบจริงๆ ก็คาดไว้แล้วว่า ริวจังต้องไปปีนเขายามว่างจากทัวร์คอนอีกแน่ๆ แต่ที่ไม่ได้คาดไว้ก็คือ ภูเขาที่ริวจังไปปีนเนี่ย ทำไมมันสวยจริงๆๆ เลยน้า แต่เหมือนว่ามันจะสูงกว่าคราวที่แล้วนะเนี่ย แบบปลื้มจังเลย ริวเก่งจริงๆ เลยน้อ แต่ไปแบบนี้คนเดียวจะอันตรายหรือเปล่า อยากรู้ว่าไปเองคนเดียวเปล่าเนี่ย หรือมีเพื่อนไปด้วย แบบตอนนี้อ่านญี่ปุ่นไม่ออก ได้แต่มองตาปริบๆ รอเวอร์ชั่นจีนอย่างเดียว คาดว่าอีกไม่นานคงได้มีออกมาให้อ่านกันแน่ๆ
ภาพแรกคาดว่า ริวจังคงภูมิใจในฝีมือตัวเองอยู่ไม่น้อยเลย ดูจากสีหน้าของหนูแล้ว ให้ความรู้สึกเลยว่า ผืนโลกนี้ก็อยู่ใต้ฝ่ามือผมอีกครั้ง (กรี๊ดดดด บ้าไปอีกแย้ววว ) คะรือๆๆ หนูเท่ห์เหลือเกินอ่ะค่ะ แบบเห็นปุ๊บก็มีแต่คำว่า "ปลื้ม" จริงๆๆ เลย ลอยเด่นเป็นสง่าเลยทีเดียวอ่ะน้อ ปลื้มแทนจริงๆๆ 
ภาพที่สอง คาดว่าคงเป็นตอนเช้าที่หนูริวคงจะเฝ้ารอพระอาทิตย์ขึ้นอีกเช่นเคย (ไม่ก็ตกอ่ะนะ 555) แบบว่า ริวจังถ่ายรูปได้สวยจริงๆๆ เลยน้อ เฮ้อออ...เห็นแล้วก็ เฮ้ออออ... ทำไมริวเก่งเยี่ยงนี้ๆๆๆ เนี่ยยยยย ไม่รักไม่หลงหนูก็ไม่รู้จะว่ายังไงดีแล้วววว ไม่ใช่จะแค่น่ารักอย่างเดียว แต่ความสามารถของหนูก็ไม่ด้อยกว่าใครในผืนโลกนี้เลยอ่ะนะ เห็นภาพนี้แล้ว ก็รู้สึกดีใจแทนริวจังเหลือเกิน ที่ได้เห็นความสวยงามบนผืนพิภพนี้ด้วยสายตาตัวเอง ได้สัมผัสมันด้วยตัวเองอย่างที่ใครหลายคนในโลกนี้ที่ทั้งชีวิตก็อาจไม่มีโอกาสแบบนี้เลยก็ได้ (อย่างน้อยตัวเองก็ได้ไปพิชิตภูชี้ฟ้ามาแย้วววเช่นกัน โฮะๆๆ  เอ...มันจะเทียบกันได้มั้ยนั่น  )  Scan Pics Credit : by me... myself... Thanks to N' Joe ... wrote credits on pics for me ... สุดท้าย...รออ่านคำแปลอย่างเดียว ครึ ครึ ครึ ... ส่วนเอนทรี่ต่อไป จะรีบเอาเรื่องที่ไต้หวันมาลงต่ออ่ะนะคะ คราวนี้ขอแทรกเรื่องริวจังแทนก่อน แบบเห็นแล้วทนไม่ได้ น่ารักเท่ห์เหลือเกิน ส่วนเรื่องต่อไป จะรีบๆๆๆ เพราะงั้นห้าม "ทวง" เด็ดขาดดดด
|
