วันนี้ รู้สึกหดหู่ๆ เศร้าๆ ยังไงก็ไม่รู้ (แน่นอน ไม่ใช่เศร้าเรื่องที่กำลังฮิตกันอยู่ตอนนี้หรอกนะ) แบบทำไมนับวันยิ่งรู้สึกว่า "โลกมันแคบ" รู้สึกเฟลล์นิดๆ ที่รู้อะไรบางอย่าง มันเป็นปัญหาที่ปวดหัวมากว่า... ทำไม "เอ" ที่มารู้จักกับ "บี" ก็ยังรู้จักกับ "ซี" อีกต่างหากด้วย "เอ" นี่ไม่รู้หรือไงนะว่า "บี" กับ "ซี" น่ะ มันยืนกันอยู่คนละพิภพกัน อยากจะให้รู้กันไว้นะว่า ถ้า "เอ" รู้จักกับ "ซี" แล้ว แน่นอน "บี" ก็ขออำลา ไม่อยากยุ่งกับ "เอ" อีกต่อไปอ่ะนะ (เริ่มเข้าโหมดงงเป็นหอมตาแตกได้อีก หุหุหุ) ถ้าใครไม่เข้าใจ ก็ไม่เป็นไร เพราะมันเป็นความสับสนซับซ้อน ที่คงมีแต่ "บี" เท่านั้นที่เข้าใจโลกของ "บี" อยู่คนเดียว ส่วน "เอ" กับ "ซี" นี่ก็คง งงๆ ว่า "บี" นี่มันท่าจะบ้า หึหึหึ ปมในใจของ "บี" นั้น ยากจะแก้ให้หายได้จริงๆ มันเหมือนคอมเพล็กซ์แบบนึง ที่ฝังรากหยั่งลึกเกินเยียวยา เพราะฉะนั้น หาก "บี" เกิดรู้ภายหลังว่า "เอ" ยังไปรู้จักกับ "ดี" กับ "อี" หรือ "เอฟ" หรือ "จี" แล้วล่ะก็ ก็ขอให้ "เอ" รู้ไว้ด้วยว่า เราจะเดินเป็นเส้นขนานแบบนี้ ไปจนกว่า โลกสลาย... แหละนะ... อืม... เอนทรี่วันนี้ ออกแนว งงๆ ดีเนาะ เพราะงั้น อย่าไปใส่ใจมาก แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ถือว่า ข้าพเจ้าได้อธิบายไว้ชัดแจ้งดีแล้วนะคะที่รักทุกท่าน และสุดท้าย งงเหลือเกินว่า ในเมื่อเรายืนกันอยู่คนละพิภพกันแล้ว ไม่เข้าใจว่า จะมาอะไรกันนักกันหนากันอีก ข้าพเจ้าขออยู่สงบๆ แบบนี้ได้มั้ย อยู่ในที่ของตัวเองมาตั้งนาน ที่อื่นซักนิดก็ไม่เคยจะเหยียบไป ขอร้องเถอะค่ะ อย่าได้มายุ่งกันอีกเลย ความไม่จริงใจนี่มันน่ากลัวเหลือเกิน เฮ้อออ... วันนี้พูดเรื่องหดหู่ที่เก็บมานานซะงั้น ทั้งที่มีเรื่องข่าวของหนุ่มๆ วินส์ต้องอัพตั้ง 2 เรื่อง เอ๊ะ ไม่สิ 3 เรื่องด้วย แต่แบบ... เฮ้อออออ... เหนื่อยใจแล้วล่ะนะ (ไม่ใช่เหนื่อยใจเรื่องคอมเม้นต์นะคะ ไม่ใช่น้อ) แต่เหนื่อยใจเรื่องหดหู่นี่แหละ (จริงๆ อยากจะป่าวประกาศชื่อของ "เอ" "ซี" "ดี" หรือ "อี" ด้วยซ้ำว่า อย่ามายุ่งกันอีกเลย เฮ้ออออ แต่ก็นะ เค้าไม่อยากจะยุ่งด้วยแล้ว อย่ามายุ่งกันอีกเลย ขอร้องๆๆๆๆ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ เค้าเบื่อ เค้าเหนื่อย เค้าทนเรื่องแบบนี้ไม่ไหวแล้ว) ก็ได้แต่บ่นแบบนี้แหละ จะมีเก็ตกันหรือเปล่าก็ไม่รู้ ช่างเต๊อะ เค้า... ทำใจ... อย่างเดียว...
|