จริงๆ วันนี้งานเยอะแยะมากมาย แต่ว่าก็อดไม่ได้อีกแล้วอ่ะเคอะ

ทำใจกับข้าพเจ้าหน่อยนะเคอะ ผีเข้าผีออกแต่ละวัน

.

.

MC วันนี้ขอเริ่มต้นหลังเพลง Crazy for you แล้วกันนะเคอะ

.

ริวอิจิที่พบว่าเชือกรองเท้าของตัวเองหลุดก็พูดว่า...

ริว "เรียวเฮ เดี๋ยวก่อน เชือกรองเท้าฉันหลุดแล้ว (เอ็มซีหยุดลงแป๊บนึง)"

แล้วริวก็นั่งผูกเชือกรองเท้าของตัวเองบนเวทีนั้นเลย ก็เป็นเวลาที่เคตะเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยและกลับมาบนเวทีอีกครั้ง

ริว "(ผูกใหม่เรียบร้อยแล้ว) เสร็จแล้ว!!"

เคตะ "นายนี่จะออกแนว free ไปหน่อยมั้ย (หัวเราะ)"

เรียว "ขนาดอยู่ต่อหน้าคนตั้งมากมายนะ ต่อหน้าเสียงกรีดร้องเยอะแบบนี้..."

เคตะ "แล้วไม่ยอมไปด้านหลัง ยังจะนั่งผูกเชือกรองเท้าซะโจ่งแจ้งตรงนี้อีก"

ริว "ไม่นะ ฉันว่าตอนนี้ไฟก็ดับแล้วนะ อะไรก็มองไม่เห็นหรอก..."

(ก็น้องเค้าแนวอ่ะเคอะ พี่เคอะ แนวไม่เหมือนชาวบ้านแบบนี้ น่ารักมั่กๆ เคอะ หุหุ  )

เคตะ "จริงๆ แล้วนะเค้าจัดแสงด้วยการปิดไฟหรอก..."

ริว "ร้ายจริงนะ (หัวเราะ)"

เคตะ "......ฉันว่าไม่ค่อยจะร้ายยังไงเลย" (หมายถึง ไม่ค่อยจะสุโค่ยยยนั่นแหละ)

จากนั้นเรียวเฮก็เข้าไปเปลี่ยนเสื้อบ้าง ทิ้งให้สองหนุ่มพูดๆ กันไป...

เคตะ "วันนี้มาพูดอะไรกันซักหน่อยดีมั้ย!"

ริว "อืม"

ก็มีแฟนๆ ในฮอลล์ตะโกนพูดกับเคตะกับริวอะไรซักอย่าง

เคตะ "เรื่องประมาณนี้หรอ~~"

แล้วก็ตะโกนบอกอะไรซักอย่างกับเคตะกับริวต่อไป (หัวเราะ)

เคตะ "......ฉันพูดอะไรซักหน่อยได้มั้ย? (หัวเราะ) เวลาพวกเธอพูดกัน (คำพูด) ผสมปนกันแบบนี้ไม่เป็นไรเหรอ? (หัวเราะ) แม้ว่าเอ็มซีของพวกเราจะสบายๆ เรื่อยๆ ก็ตาม"

ริว "ใช่ เพราะงั้นก็จะพูดเรื่องต่างๆ หรือประมาณหัวเราะดังๆ แบบนี้ก็ได้"

เคตะ "งั้นวันนี้จะมาพูดเรื่องเกี่ยวกับอะไรดีล่ะ"

ริว "อืม~ นั่นสิ"

แฟนๆ "เลียนแบบไมเคิล แจ็คสัน!!"

เคตะ "ทำไมล่ะ? (หัวเราะ)"

ริว "เดี๋ยวนะ วันนี้ต้องไม่เหมือนเดิมนะ ต้องพิเศษกว่านะ! (และเริ่มคิดอย่างพยายามมาก หัวเราะ)"

เคตะ "อืม... แต่ว่าพวกเราก็เล่นในไลฟ์มาราวๆ 30 รอบได้แล้ว ฉันก็ไม่เคยจะเห็นแบบที่คิดขึ้นมาได้ทันทีอะไรทำนองนั้นน่ะ" (ประมาณมุกยังต้องเตรียมล่วงหน้านะเนี่ย เหอๆ   )

ริว "เพราะงั้นนะ... (หัวเราะ) วันนี้ก็เอาแบบนี้ล่ะกัน~"

เคตะ "ทุกครั้งจะคิดไม่ค่อยออกเลย แต่ว่า ถ้าเป็นริวอิจิล่ะก็ จะต้องทำเรื่องสนุกๆ บนเวทีได้แน่ๆ!"

ริว "อื้อ! (ท่าทางดีใจ)"  (แหม๊ๆ ไม่คิดๆ เค้าไม่คิด )

เคตะ "ริวอิจิ~...... ถ้าหากต้องคิดก่อนแบบนี้ สู้คิดด้วยสัญชาตญาณความรู้สึกดีกว่านะ!"

ริว "เหมือนกับ Wii แบบนั้นเลยใช่มั้ย"

เคตะ "หา ฉันไม่ค่อยเข้าใจอ่ะ (หัวเราะ) ที่นายพูดตอนนี้น่ะ? (หัวเราะ)"

ริว "ก็... พูดถึงสัญชาตญาณ ก็เหมือนกับ Wii ไง~"

(ประมาณเล่นเกมส์ด้วยสัญชาตญาณชิมิเคอะเนี่ย  )

เคตะ "นายดูสิ ที่นายคิดตอนนี้และพูดออกมาทันทีเลยเนี่ย ทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปแบบนี้เลยนะ (หัวเราะ) สัญชาตญาณ... งั้นใช้สัญชาตญาณกันต่อไปดีกว่า!"

(กรี๊ดดดดดดด ก็เด็กมันมีความสามารถทำให้ทั้งฮอลล์มีความสุขได้ไงเคอะ ว่ะฮ่ะฮ่า~~   )

ริว "OK... OK... แล้วจะไปต่อยังไงดีเนี่ย?"

เคตะ "(หัวเราะ) งั้น... ช่วงนี้เป็นยังไงบ้างล่ะ?"

ริว "ช่วงนี้สภาพต่างๆ ดีสุดๆ เลยล่ะ!!"

เคตะ "สภาพดีมาก"

ริว "จนถึงตอนนี้... ก็มีชีวิตอยู่มาได้ราวๆ 23 ปีครึ่งแล้ว... ช่วงนี้น่าจะเป็นช่วงที่สภาพร่างกายของคนเราดีที่สุด"

เคตะ "สภาพร่างกายดีนะ"

ริว "ปีที่แล้วก็เหมือนกันนะ ช่วงไลฟ์เมื่อปีที่แล้วน่ะ ก็รู้สึกเหมือนกันนะว่าสภาพร่างกายไม่เลวเลย แต่ว่านะ ปีนี้ยิ่งดีขึ้นกว่าอีก"

เคตะ "ทุกๆ ด้านเลยล่ะนะ ในด้านจิตใจก็ดีด้วย ด้านร่างกายก็ดีด้วย..."

ริว "ด้านจิตใจน่ะ... สิ่งที่ยังไม่บรรลุเป้าหมายก็ยังมีอยู่นะ... แต่ว่าสภาพทางกายก็ดีมากเลย ช่วงนี้เป็นช่วงที่คนเราจะมีรูปร่างสมส่วนแบบชายหนุ่มที่สุดเลยนะ"

เคตะ "งั้น... จะไปถอดแล้วใช่มั้ย?"  (แม๊ๆๆ รู้อะไรจะขนาดนั้นเคอะพ่อคุณ )

ริวอิจิเตรียมตัวจะเดินเข้าไปเปลี่ยนเสื้อด้านใน...

แฟนๆ "อย่าไปน้า ถอดบนเวทีเลย (หัวเราะ)"  ( กรี๊ดดดๆๆ )

ริว "รอแป๊บ รอแป๊บๆ นะ"

เรียวเฮที่เปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้วก็ออกมาเปลี่ยนตัวกับริวอิจิ...

เรียว "เอ๋? ho... ho... ?"

เคตะ "'รอ' ก็คือ 'hold' ไง" 

(แอบเซ็งเคตะ ทำเป็นรู้นะเคอะ แหม๊ๆ อย่าให้พูดถึงตอนนั้นนะ แอบเคือง )

เรียว "ho... ho...?"  (พี่เฮเคอะ สมเป็นพี่จริงๆ )

เคตะ "แล้วเรียวเฮเป็นยังไงบ้าง? สภาพร่างกาย..."

เรียว "ฉันเหรอ... ธรรมดามาก"

แฟนๆ หัวเราะลั่นทั้งฮอลล์...

เรียว "แต่หากเทียบกับปีที่แล้ว ก็น่าจะดีกว่าสองเท่าเลยล่ะ"

พอริวอิจิเปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้วกลับมา ก็ยืนยกมืออยู่ด้านหลังเคตะกับเรียวเฮ ทำท่าว่า 'กลับมาแล้ว'...

เคตะกับเรียว "...... (หันหลังกลับไปมองริวอิจิ แต่ไม่ได้สนใจอะไร ก็พูดกันเรื่อยๆ ต่อไปอีก)"

ริวอิจิเลยยักไหล่ แล้วออกอาการน้อยใจเดินกลับเข้าหลังเวทีไป ( )

เคตะ "(ทำเป็นไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น) เป็นอะไรเหรอ?"

เรียว "เปล่า~ ตอนนี้พูดอะไรไป ทุกคนก็คงจำกันไม่ได้แล้วล่ะมั้ง?"

เคตะ "ไม่หรอก มีบางคนตั้งใจมองกันมาตรงนี้นะ"

เรียว "ปีที่แล้วน่ะ เป็นปีที่โชคร้ายนะ..."

ริวอิจิก็ทำท่ากล้าๆ กลัวๆ โผล่หน้าออกมาดูจากตรงกลางด้านหลังเวที แต่แล้วก็หลบเข้าไปอีก (คนญี่ปุ่นเค้าว่า) ตอนนั้นน่ะริวอิจิก็ใส่ชุดที่เรียกว่า skins ที่เรียวเฮหรือเคตะใส่ แต่ว่าไม่ได้ใส่กางเกง!!! (แว๊กกกกกกกก!!! )

เรียว "หมอนั่นใช่มั้ย (หัวเราะ) ถ้าอยากให้คนสนใจน่ะ ก็รีบๆ ออกมาพูดกันด้านหน้านี้ จะออกมาก็ออกมา ไม่ต้องมาทำเป็น 'เขินจัง' หรอกนะ~"

เคตะ "จะออกมาก็ออกมาสิ แล้วยังทำว่า 'ที่จริงไม่เห็นจะมีอะไรน่าพูดเลย' แล้วก็กลับเข้าไปอีก"

เรียว "ใช่ๆๆ"

ริว "(หลบอยู่ด้านใน) ไม่งั้นจะให้ฉันทำยังไงล่ะ!!"

เรียวเฮกับเคตะ "(หัวเราะ)"

ริว "(ปรากฏตัว) ไม่งั้นจะให้ฉันทำยังไงล่ะ!!"

เคตะ "พอแล้วน่า ออกมาตรงนี้เร็ว!!"

(เค้าว่าประโยคนี้ที่เคตะพูดกับริวแบบว่าหล่อเท่ห์มากเลย )

ริว "งั้น... มารับฉันหน่อยสิ"   (    ครึๆๆ แผนสูงจริงนะริวจัง)

เรียวเฮก็เดินไปหาริวแล้วก็ยื่นมือออกไปรับริวจากหลังเวที เหมือนกับว่าเชิญเจ้าหญิงขึ้นมาบนเวทีอย่างนั้นเลย (นี่เค้าบรรยายนะเคอะ มะใช่พี่ แฟนๆ โดซังโกะคงกรี๊ดสนั่นฮอลล์เลยอ่ะนะ โฮะๆๆ  )

ริว "ชายหนุ่มที่มหัศจรรย์ราวกับทำให้มีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง"

.

หึหึหึ ริวจังพูดได้เจ้าหญิงมากนะเคอะ หึหึหึ    แต่คิดๆ แล้ว ท่าทางของพี่เฮตอนรับเจ้าหญิงจะต้องเท่ห์สุดใจขาดดิ้นแน่ๆ กรี๊ดดดดๆๆๆ

.

วันนี้ก็แว่บมากรีดร้องเท่านี้ล่ะเคอะ แบบว่าอ่านแล้วทนความน่ารักของริวจังมะได้เล้ยยยย กว๊ากกกกๆๆ แกว๊กกกกกกๆๆๆ 

หลั่นล้าๆๆ ไปดูริวเปลี่ยนเสื้อต่อดีกว่า โฮะๆๆๆ  (พยายามไซโคเข้าไป มาด่วนนนนนนนน ที่สัญญากันไว้นะเคอะ เค้ารออยู่นะตะเองงงงง~~  )

.

 

 เฮ้อออ จริงๆ เค้าเหนื่อยหน่ายมากเลย ไม่อยากจะอัพไรอีกแล้ว เพิ่งคุยกับโจ้อี้ไปก่อนหน้านี้เองว่าจะทิ้งร้างบล็อกมันซัก 1 ปี เฮ้อออออ  แต่ไม่เท่าไหร่ก็กลับมาอัพซะงั้น เฮ้อออออ เหนื่อยหน่าย เบื่อ ได้ยินมั้ยว่า เบื่อๆๆๆ

.

.

จริงๆ คอนรอบนีงาตะนี้ พูดกันหลายเรื่องมากมาย และนี่คือ 1 ในเอ็มซีช่วงนึง...

.

ริวถือไมค์อยู่แล้วพูดว่า...

ริว "อยากกินไมค์ของฉันมั้ย"

พูดจบก็ทำท่าปลอกเปลือกกล้วยไปด้วยแล้วว่า...

ริว "ถอดออกๆ อา.......~" แล้วก็อ้าปากทำท่าจะกินกล้วย

ริว "เอ ไม่ใช่กล้วยนี่นา!" จากนั้นเคตะก็ว่า...

เคตะ "อยากจะกินกล้วยของฉันด้วยมั้ยล่ะ"

แล้วเคตะก็เอาไมค์ออกมาทำท่าปลอกเปลือกกล้วยด้วย แล้วก็อ้าปากทำท่ากินกล้วย

เคตะ "อา... อื้มมม..... อา... อร่อยมากเลย~"

ส่วนเรียวไม่ร่วมเล่นด้วย แล้วยังพูดกับเคตะอีกด้วยว่า...

เรียว "ไม่เห็นจะสนุกตรงไหน"

เคตะเลยตบหัวเรียวไปทีนึง

ริวเลยว่า "นายทำอะไรเรียวเฮของฉันน่ะ!!"

เคตะ "งั้นนายกินกล้วยของฉันสิ"

ริว "ฮ่ะๆๆ (จ้องหน้าเคตะแล้วหัวเราะ)"

.

 กรุณาจิ้นและคิดฝันเอาเองถึงสิ่งที่คุณทั้งหลายอยากจะให้เป็นไป เค้าไม่อยากจะคิดแทนอะไรทั้งสิ้น เหนื่อย เบื่อ เหนื่อย เบื่อ...

.

และหลังจากคอนรอบนีงาตะนี้ เคตะก็ขับรถเองไปเมืองนางาโน่เพื่อเล่นไลฟ์รอบต่อไปในวันต่อไป กว่าจะถึงเมืองนางาโน่ก็ราวๆ เที่ยงคืนครึ่งแล้ว และตอนที่แวะเติมน้ำมันที่ปั๊มน้ำมัน ก็เจอแฟนๆ คู่แม่ลูกที่ปั๊มด้วย คุณแม่เป็นคนคุยเก่งพูดคุยทักทายเคตะอยู่นานราวๆ 5 นาทีได้ เคตะยังมีถามถึงคุณแม่ในฮอลล์ตอนช่วงเอ็มซีด้วยว่ามาด้วยหรือเปล่า เพราะสัญญาว่าจะมาดูด้วย... เหล่านี้คือเบื้องหน้าตอนช่วงเอ็มซีในฮอลล์รอบนางาโน่...

แต่ว่า... อย่าให้เค้าพูดถึงเรื่องขับรถไปถึงกลางคืนซะขนาดนั้นนะ เอาเถอะ เบื้องหลังก็ช่างมันเถอะ... อย่าไปสนใจเลย การรู้อะไรเยอะๆ มันก็ไม่ดี ปล่อยมันไปซะเถอะ เบื่อ เหนื่อยหน่าย...

.

อ้อ... ระยะนี้ เค้ากำลังติดเล่นเฟสบุ๊ค อาจจะไปอัพแต่เฟสบุ๊คแทน สำหรับบล็อกนี้ก็จะพยายามไม่ให้ร้างแล้วกัน ส่วนเฟสบุ๊คนั้น เค้าต้องขอออกตัวก่อนนะคะว่า จะไม่กดรับแอดคนในวงการนี้ทุกคน ขออภัยด้วยนะคะ เพราะเฟสบุ๊คนั้น เค้าทำเอาไว้สำหรับเล่นกับเพื่อนๆ สมัยมหาวิทยาลัยเท่านั้น เพราะฉะนั้น หากใครหาเค้าเจอและจะกดแอดมา หรือไม่ว่ามันจะออโต้มา หรือว่ามันจะออโต้จากเค้าไป ก็กรุณาอิกนอร์ไปได้เลยนะเจ้าคะ เค้าขออภัยไว้ ณ ที่นี้ทุกคนเลยนะคะ

วันนี้เท่านี้ล่ะค่ะ รู้สึกหมดพลังชีวิตอย่างเงียบๆ ...... ......

.

 

  กรี๊ดดๆๆ อยากจะกรีดร้องไปสามแสนแปดล้านหลังคาเรือนเจ้าค่าๆ

   ไอเลิฟฟูกูโอกะ~~ 

.

.

  ณ MC ช่วงนึงของรอบวันแรกที่ Fukuoka... 

.

ริวอิจิ "ฟูกูโอกะเป็นบ้านเกิดของเคตะใช่มั้ยล่ะ"

แฟนๆ พูดกับเคตะว่า "ยินดีต้อนรับกลับมา~"

ริวอิจิ "ผมกลับมาแล้วล่ะ" (แกล้งทำเป็นเคตะ)

เคตะ "นายกลับมาแล้วเหรอ (พูดกับริว) อยากจะกินข้าวก่อนดี หรือว่าอยากจะอาบน้ำก่อนดี หรือว่า..." (ทำเสียงเบาๆ อายๆ)

เคตะ "อายอยู่นะ ก็เลยต้องพูดเบาๆ"

ริวอิจิ "หรือว่า... หรือว่า..." (ก็พูดอายๆ เหมือนกันกับเคตะ   )

"หรือว่า" อะไรนี่ ก็ไปลองจิ้นกันดูเอาเองล่ะนะเคอะ   แบบว่าคนทั้งฮอลล์กรี๊ดดดกันสนั่นเลย แปลว่าคนญี่ปุ่นเค้าก็เก็ตในความหมายแบบนี้กันอย่างรวดเร็วเลยนะเคอะเนี่ยยยย หรือว่ามันจะเป็นคีย์เวิร์ดสากลที่เค้ารับรู้กันทั่วโลก โฮะๆๆ  

.

  ณ MC ช่วงนึงของรอบวันที่สองที่ Fukuoka... 

.

ริวอิจิ "ก่อนหน้านี้ตอนที่ฉันกำลังทำความสะอาดอ่างล้างหน้าอยู่นั้น กระดาษชำระก็ร่วงลงไปเปียกน้ำหมดเลย"

เคตะ "เดี๋ยวก่อนนะ กระดาษชำระร่วงเปียกน้ำ? (หัวเราะ)"

เรียวเฮ "ฉันก็เคยเป็นแบบนี้นะ"

เคตะ "......"  (อึ้งเลยชิมิเคอะ เจอพี่เฮเข้าข้างริวที่น่ารักน่ะ   )

ริวอิจิ "ก็เลยเอาทิ้งไปเลย จากนั้นก็ตอนที่ขัดๆ ถูๆ อยู่ตรงมุมนั้น ก็เจอแมลงสาบเข้า ฉันก็เลยร้อง 'ว๊าก' ออกมาเลย"

เรียวเฮ "เกลียดมากเลยอ่ะ"

ริวอิจิ "และตอนนั้นฉันก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลย แถมยังทำความสะอาดห้องน้ำไปแล้วด้วย เพราะงั้นไม่ว่าจะเป็นพลังโจมตีหรือว่าพลังป้องกันก็เป็น 0 หมด เหลือแต่พลัง (ชีวิต) HP เท่านั้นที่ยังเต็มอยู่ (หัวเราะ)"

เคตะ "โอ้โห~..."

ริวอิจิ "ก็เลยต้องรีบเอาผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอวเอาไว้ก่อน แล้วก็จะเอานิตยสารมามุ่งมั่นตบๆๆๆๆๆๆ แต่พอตบไปได้ 2-3 ทีก็เลิกแล้ว"

(เค้ามะกล้าจิ้นนนนเลยเค้ออออ   ตอนที่บอกไม่ได้ใส่เสื้อผ้า แล้วก็ตอนเอาผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวเนี่ยยย อยากจะกรี๊ดดดๆๆๆ บร้าไปแร้นนนนๆๆ )

ริวอิจิ "ที่ฟูกูโอกะก็มีแมลงสาบด้วยมั้ย?"

แฟนๆ "เมื่อวานก็เห็น~!"

เคตะ "เมื่อวานก็เห็น? หืมม์ (หัวเราะ)"

แฟนๆ "ที่สถานีรถบัส! สถานีรถบัส!!"

แฟนๆ "เห็นที่สถานีรถบัส!!"

เรียวเฮ "พูดจริงกันนะเนี่ย... (หัวเราะ)"

ริวอิจิ "แต่ก็ปล่อยให้มันหนีรอดไปได้ใช่มั้ยล่ะ? (หัวเราะ)"

เรียวเฮ "ไม่ใช่ว่าจับมันกินลงไปแล้วเหรอ แบบนี้น่ะ... (เรียวเลียนแบบท่าทางตอนที่ริวจับหนูแฮมสเตอร์ของเคตะกินลงไป พอดีตอนทอล์คช่วงหนูแฮมสเตอร์ของเคตะไม่ได้แปลนะเคอะ ขออำภัยแฟนๆ เคตะด้วยนะเคอะ หุหุหุ) แต่ว่าแค่นึกภาพตามก็สยองมากเลยอ่ะ"

.

  และ ณ MC อีกช่วงของวันเดียวกัน... 

.

ริวอิจิ "ฉันอยากจะสูงขึ้นอีกซัก 5 เซ็นต์ล่ะ..."

เคตะ "จนป่านนี้แล้ว ยังจะคิดอีกเหรอ? (หัวเราะ)"  (กล้านะเนี่ยยย )

ริวอิจิ "ตอนที่ดูภาพวีดีโอของไลฟ์ ก็รู้สึกเลยว่าอยากจะสูงอีกซัก 5 เซ็นต์จัง"

เคตะ "แล้วฉันควรจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย? (หัวเราะ)"

เรียวเฮ "อยากสูงอ่ะ"

เคตะ "งั้นฉันแบ่งความสูงให้พวกนายคนละ 5 เซ็นต์ดีมั้ย?"

ริวอิจิ "ถ้าเป็นไปได้ ก็จะมีแนวระดับที่เยี่ยมมากเลยล่ะ"

เรียวเฮ "ถ้าเป็นไปได้ งั้นฉันอยากจะได้ซัก 10 เซ็นต์!!"

เคตะ "ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ล่ะก็ ฉันไม่กลายเป็นแบบพวกนายตอนนี้หรอกเหรอ"  (กล้านะเนี่ยย กล้ามากนะ กล้าจริงจริ๊งงงงงง )

เรียวเฮ "เอ๋ ทำไมนะ? ตอนนี้อะไรนะ..."  (เอาเลยค่ะ พี่ขา จัดการเล้ยย )

ริวอิจิ "เหมือนได้ยินว่าอะไรนะ? พวกนายตอนนี้?"

เคตะ "ฉันไม่ได้พูดอะไรเลยนะ!!"

เรียวเฮ "จริงอ่ะ? ไม่ได้พูดก็ดี แต่เหมือนว่าฉันเพิ่งจะได้ยินอะไรซักอย่างนะ..."

เคตะ "อันตราย~ เกือบไปๆ~..."  (รอดได้อี๊กกกกกก )

.

  และ MC วรรคทอง ณ รอบนี้... 

.

เรียวเฮ "พวกเราเกิดที่ฮอกไกโด แต่เคตะเกิดที่ฟูกูโอกะ เพราะงั้นสำหรับสถานที่เกิดของแต่ละคนนั้น หากเอาไปเปรียบกับสถานที่อื่นๆ แล้วก็จะรู้สึกพิเศษต่างออกไป แม้ว่าหากเทียบกับสถานที่เกิดและการพบกันของคนอื่นทั่วไปแล้ว ก็ไม่ได้มีอะไรที่ต่างกัน แต่ว่าสำหรับผม เพราะว่าคือฮอกไกโดล่ะมั้ง (หัวเราะ) ดังนั้นผมก็เลยรู้สึกว่าการได้มาพบกัน มันช่างแสนวิเศษเหลือเกิน ทุกคนต้องขอบคุณเคตะที่ได้มาเกิดที่ฟูกูโอกะนี้ อย่าพูดเลยว่าอยู่ด้วยกันมาถึง 8 ปี... แต่ผมก็จะไม่พูดว่า 'ตลอดไป' (หัวเราะ) ผมหวังเพียงว่าจะสามารถรักษาความสัมพันธ์แบบนี้เอาไว้ให้นานเท่านาน ขอบคุณมากจริงๆ ครับ"

.

 พี่ท่านพูดได้ยาว ได้ใจและซึ้งมากเลยเจ้าค่ะ สมเป็นลีดเดอร์สุดหล่อในหัวใจของเค้าตลอดกาลจริงๆๆๆ เลยเค้ออออ  

แล้วพบกัน เมื่ออยากจะกรีดร้อง MC แบบนี้อีกครั้งงงงงงง  

.

 

 Keita's Blog Updated on 08.08.2009

.

.

2009-08-08 00:53:41

お詫び

この度は神奈川、大宮公演の中止、延期となってしまい本当に申し訳ございませんでした。

コンサート中に咳が止まらず、咳を抑えながらパフォーマンスを行った結果、酸欠状態になり声と体がコントロールできなくなりました。

パフォーマンス以前に体調管理すらできておらず、プロとして情けない思いです。

この日のLIVE、そして神奈川、大宮LIVEを楽しみにしてくださっていた方、わざわざ遠方から来て下さった方、これから来てくださる予定だった方々に非常ご迷惑をおかけしてしまい本当に申し訳ございませんでした。

次にステージに立つときは最高のパフォーマンスが見せれるよう、　

今は一日でも早く回復するよう治療に専念してまいります。

待ってて下さい。　　　　　　　　　　　橘　慶太

.

.

Credit ::  Keita's Blog 

.

.

.

.

.

ขอโทษครับ

 

คราวนี้ต้องทำให้ไลฟ์รอบที่คานางาว่าและโอมิยะต้องหยุดและเลื่อนออกไป รู้สึกเสียใจจริงๆ ครับ
ระหว่างตอนเล่นไลฟ์นั้นก็ไอไม่หยุดเลย เป็นผลให้ต้องลงจากเวทีเพราะทั้งต้องกลั้นไอไปด้วยเล่นไปด้วย
และด้วยอาการหายใจไม่ออก ทำให้ไม่สามารถควบคุมเสียงและร่างกายทั้งหมดได้
ก่อนที่จะเริ่มเล่นไลฟ์ ไม่ได้มีการดูแลรักษาร่างกายให้ดี และเพราะเป็นนักแสดง (ไลฟ์) อาชีพแบบนี้ด้วยแล้ว รู้สึกอายจริงๆ เลยครับ
สำหรับคนที่เฝ้ารอไลฟ์ทั้งหมดนี้ ทั้งไลฟ์รอบที่คานางาว่าและโอมิยะ และคนที่มาไกลจากหลายๆ ที่ หรือคนที่กำลังคิดวางแผนจะมาดูในรอบต่อๆ ไป ทำให้ทุกคนต้องลำบากกันแบบนี้ รู้สึกเสียใจจริงๆ เลยครับ
เพื่อที่จะสามารถยืนอยู่บนเวทีและมีไลฟ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดให้ทุกคนชมกันได้แล้ว
และเผื่อว่าหวังว่าจะสามารถฟื้นตัวได้เร็วขึ้นในเร็ววัน ก็อยู่ในช่วงที่พยายามดูแลรักษาตัวเองอยู่
ได้โปรดรอผมนะครับ                   ทาจิบานะ เคตะ

..

.

แปลโดย... ข้าพเจ้าเองเคอะ เฮ้อออออออ......  

ไม่รู้จะพูดอะไรดีไปกว่าคำว่า เฮ้ออออออออออออ.........   

.

.

 w-inds. in Amika Hattan's Blog 30.05.09

. 

...After Party... 

ไปถึงที่นั่นคนที่ได้พบก่อนเลยก็คือ w-inds. ที่ชอบที่สุด

วันนี้ทุกคนก็หล่อมากๆ เลยล่ะ

ฉันใช้ท่าโพสมือของ w-inds. ถ่ายรูปนี้

ในงานปาร์ตี้ ก็ได้พบกับคนที่ร่วมงานด้วย คนที่รู้จักและเพื่อนๆ มากมาย รู้สึกตื่นเต้นสนุกขึ้นมาเลยล่ะ

ราวกับงานปาร์ตี้สิ้นปีเลย

เป็นวันที่คึกคักและมีความสุขมากเลย

อยากจะขอขอบคุณทุกคนที่ต้อนรับพวกเราเป็นอย่างดียิ่งไว้ ณ ที่นี้

ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ

.

Translation Credit to :: Me...myself

Picture Credit to :: Amika Hattan's Blog

.

วันนี้มีเวลาก็เลยมาแอบแปลนิดหน่อย

จริงๆ อยากแปลบล็อกพี่เฮด้วยนะเคอะ

แต่เริ่มระแคะระคายว่า ถึงจะแปลไป ก็คง...เหมือนเดิม...

ก็เลยขี้เกียจจะทำซะแร้นนนน

แต่ถึงจะไม่แปล ก็คงหาอ่านตามบอร์ดและที่ต่างๆ ได้กันอยู่แล้วชิมิล่ะเคอะ

หุหุหุหุหุหุ